Urk!

De Sionkerk in Urk besloot dat kerkgang weer mocht, zelfs zonder de anderhalve meter afstand of mondmaskers. En uiteraard zou er volop gezongen worden. Het land van 17 miljoen mensen, wars van betutteling, waar mensen niet het keurslijf in hoeven maar juist in hun waarde gelaten moeten worden – dat land dus was te klein. Want o jee, ook de Mieraskerk in Krimpen aan den IJssel nam zo’n besluit, terwijl een aantal andere reformatorische kerken tussen de grote rivieren op… Lees verderUrk!

Lof der zotheid

We hebben vakantie en dan trekken we de deur van de kerk achter ons dicht. Daar waren we deze eerste week van juni 2020 zeker aan toe na de ontregelende en intensieve maanden sinds een nieuw virus de wereld heeft ontdekt. Maar helemaal dicht gaat die deur niet dit jaar. Een klusje voor de online kerkdienst kan ik lastig aan een ander overdragen en omdat tentkamperen toch nog niet kan, zitten we in een vakantiehuisje met wifi. Dus het klusje… Lees verderLof der zotheid

Een digitale hemel op aarde?

Waarom de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) haar ICT zeer dringend moet transformeren. Daarover gaat dit stuk. Het is niet mijn bedoeling mijn kerk te kijk te zetten, maar wel om mensen wakker te schudden. Want de combinatie kerk en ICT is zeer problematisch, vooral omdat men dat probleem negeert. Dat betekent dat men enerzijds grote risico’s neemt, maar anderzijds grootse kansen mist. Ik geloof niet dat de kerk het veel erger doet op dit terrein dan heel veel bedrijven… Lees verderEen digitale hemel op aarde?

Herders in de velden

Ik ben predikant. Vanmorgen was ik bij de werkgemeenschap. Dat is de kring van dienstdoende predikanten in de regio. Classis heet zo’n regio in ons kerkjargon. De meesten wat grijzer, met heel wat ervaring, sommigen nog fris en jong. Onder ons geen sterdominees of wonderdoeners, maar allemaal zeer gemotiveerde en hardwerkende mensen. Goede herders van plattelandskuddes, om zo te zeggen. En ik schrok ervan.